Çarşamba, Aralık 27, 2006

Nice yıllara, kim okuyorsa hala..

Hmm.. Bir sene hediye ediyorum kendime. Yapamadıklarımı yapmaya çalışacağım, söyleyemediklerimi dile getireceğim, amaçlarıma yöneleceğim. Bir sene hediye ediyorum kendime, 4 gün sonra bitecek ve sonrasında sonuçlarını izleyeceğim.

Tabi bir hayal misali bunlar. Benliğini ne değiştirebilir ki insanın? "What can change the nature of a man?" diye dolanmıştık Sigil'de vakt-i zamanında. Şimdi İzmir sokaklarında dolansam şu 4 gün aynı şekilde? Bir şey fark eder mi? Değişir mi her şey 4 gün içinde ve görülür mü sonuçları sonrasında?

Faust'um ve Mefisto'm tartışıyorlar kendi aralarında kurdukları uzun cümlelerle. Mefisto her zamanki gibi "Evet" diyor her şeye, farklı yollarla uygulamak ve kendi amaçlarına uyarlamak adına. Sonra yukardaki soruyu yöneltiyorum kendisine, Faust'un oradaki varlığını önemsemeden. Duruyor bir an. "Evet" diyor yine huzursuzca. "Eğer ki gerçekten istersen.." diye ekliyor olaydan bir çıkarı olamayacağını bildiği için. Hayır demesi gerektiğini düşünüyor bir an, ama yalan söylememeye karar verdiğini hatırlıyor. Kişilikler birbirine girerken kendimle kalıyorum yine. O dört güne bakıyorum huzursuzca, yapılabilecekleri düşünüyor ve imkanlılığını görüp çekingenlik denizimden kurtarmaya çalışıyorum kendimi..

Yukarıdaki iç hesaplaşmanın sonucu önemsiz sizin için, asıl olan kısım önümüzde hala yapmak isteyip yapamadığımız bazı şeyleri yapmak ya da en azından başlamak için hala koskoca dört(4) günümüzün olduğu. Nice senelere hepinize, bitmekte olan ama hala size ait olan bu yılınızı iyi değerlendirip sonrakinin daha da iyi olmasına bir zemin hazırlamanız dileğimle. Sevgiler..

Geceden notlar

bir buçuğu iki geçsin yüreğim
bir anlığına düşlerimin ötesini göreyim
daha imkansız hayallere dalayım
gerçeklikten uzaklara kaçayım

ikiyi iki geçsin yüreğim
otuz dakikada yaptıklarımı göreyim
hayatımın boşluğuna dalayım
kendimden başkalarına kaçayım

iki buçuğu iki geçsin yüreğim
huzurla uyuyan insanları göreyim
rüyalar ülkesine dalayım
hayattan bir kez daha kaçayım..

Pazar, Aralık 03, 2006

gözlerimdeki adamın gözlerindeki ben..

Gözler doğruları söyler derlerdi hep bana. Bir cevap umuduyla aynaya koştum ben de gözlerimin derinliklerine bakıp, gerçeğimi aramak için.. Kendim çıktı yine karşıma o karanlık noktanın içinde. Yansımamın gözlerindeki yansımamın gözleri ve o gözlerdeki yansımamın gözlerindeki gözlerim.. Anladım ki gerçekleri bulmanın kolay bir yolu yokmuş..