Cumartesi, Kasım 18, 2006

klişe konu, writers blocktan çıkma umudu, aptal yazı..

Uyan ve yüzleş! Kaldır kafanı! Nereye kadar kaçabilirsin ki benden? Ne olarak görüyorsun bunu? Basitlik? Klişelik? Hepsi olabilir. Ama bu, korktuğun gerçeğini değiştirmez. Korkuyorsun. Sonunu bilmediğin için mi, yoksa bilmek istemediğin için mi peki? Sana diyorum! Kaldır kafanı ve gözlerime bak! Ne göreceğini biliyormuş gibi davranmaktan vazgeç! Düşündüğün şeylerin sadece düşlerinde kaldığını ama bunu değiştirmenin yolunun kaçmak olmadığını öğren artık! Kaldır kafanı.. Yüzüme bak.. Ancak böyle bitecek bu kabus, inan bana...

*Kafasını kaldırıp önündeki ağlamaktan ve uykusuzluktan kanlanmış gözleriyle ona bakan; bilerek çürüttüğü hayatını her şeyiyle yüzüne vuran yansımasına baktı. Ve farkına vardı. Nihayet kendiyle yüzleşmişti...*

Hiç yorum yok: